Saying GoodBye

I remember my first days of high school. I was just dying to experience all the new and exciting things that awaited me. From sports to new, exciting clubs, to meeting all different people, I just wanted to know what everything was like. Now that I have done all those things and many more, I am about to embark on a new adventure that will take me to many more new experiences. Some say, “high school was the best time of my life”, just like others say “High school was the worst time in our lives.” I would have to say my experience was great. Of course there is always a downfall to things, and on certain days at certain times that downfall just came into play.
I find myself wondering how all these years came and went so fast. I still watch myself walking through the same halls and sitting in the same classrooms. I still remember everything that has happened throughout my years, the best of times, and the worst.
I guess I want to savor these final days with some students that I just met, and some that I’ve known for 3 or even 12 years because this may be the last time that I see them. When I find myself waiting on the steps for the final time I can’t help but reflect on my favorite moments and things I regret. I remember my most and least favorite teachers. I remember my best friends and some who weren’t so good, but mostly the impact that this school has had on my life.
I have had plenty of good times, as well as just as many bad times, in high school. The only thing I can say is that I learned. The most important thing is that, not only did I learn through the books, I learned about life and the road ahead of me.
I did not think that the time to graduate would come soon enough. But now, that time is finally nearing. I cannot believe that it has come this fast.

Human and his activities

People have been living on the Earth for thousands of years. Human activity influences the Earth.Some people believe that the Earth is being harmed by human activity. Others feel that human activity makes the Earth a better place to live. In my opinion, the earth is being damaged by human activity. There are many statements supporting my opinion.

Human activity has damaged natural environment and almost exhausted natural resources. Modern industry needs more and more resources, including minerals, fuels and water. So we confront of the serious problems such as the lack of fuels and water. Ecological balance is damaged because factories occupy many places where animals and plants live. More and more buildings are constructed and forests become less and less. If we cannot recognize these problems and solve them soon, we would finally lose the environment suitable for our living.

An other serious problem is “the green-house effect.” Human activity decreases forests and increases the usage of fuels so that the gas of carbon dioxide is output more and more and there are not enough plants to absorb it. The green-house effect is more obvious and more sensible these years. Due to the effect, icebergs in the south polar and north polar melt and the sea level becomes higher than before. I am worried about the cities nearby the sea and hope scientists find an effective method to eliminate the green-house effect.
Although we have advanced machines and our life seems more comfortable than before, we have less chances to approach natures and less spaces to act. The cities become bigger and if we want to have a picnic with our friends, we have to drive a long distance to find a natural place. In fact, the spaces of human activity are being damaged by the skyscrapers and factories.
From the above statements, we can conclude that human activity brings the Earth many damages. Fortunately people have recognized the point and I believe that the Earth will become a better place to live with our ceaseless efforts.

Առաջադրանքների փաթեթ հոկտեմբերի համար

Հայ նոր գրականություն

Հայ նոր գրականությունը, որ սկզբնավորովում է 18-րդ դարի վերջին և շարունակվում մինչև 20-րդ դարասկիզբ, անցնում է զարգացման մի շարք փուլեր:
1701թ. Մխիթար Սեբաստացին (1676-1749) հիմնում է հետագայում իր անունով Մխիթարյան կոչված կրոնական միաբանությունը, որ 1717թ. վերջնականապես հաստատվում է Վենետիկի Ս. Ղազար կղզում: Ամբողջ 18-րդ դարի և 19-րդ դարի առաջին քառորդի ընթացքում միաբանության գիտնականներն ու գրողներն անխոնջ տքնությամբ ուսումնասիրում ու հրատարակում են մեր հին մատենագիրների երկերը, իրենք են կատարում գիտական-բանասիրական լուրջ ոաումնասիրություններ, թարգմանություններ, ստեղծում են գեղարվեստական երկեր, որոնց նշանակությունը մշակույթի պատմության մեջ անհնար է գերագնահատել: Նշանակալից երևույթ էին մասնավորապես Միքայել Չամչյանի (1738-1823) «Պատմություն հայոց» եռահատոր աշխատությունը, «Նոր բառգիրք հայկազյան լեզվի» երկհատոր բառարանը, որ արդյունք է երեք վարդապետների՝ Գաբրիել Ավետիքյանի, Խաչատուր Սյուրմելյաեի, Մկրտիչ Ավգերյանի մոտ չորս տասնամյա մանրակրկիտ աշխատանքի և ընդգրկում էր գրաբարի ամբողջ բառագանձը: Մխիթարյան միաբանությունը այսօր էլ շարունակում է իր հոգևոր ու մշակութային գործունեությունը: Գրական կյանքի նորոգության այս գործընթացներն առավել լայն ծավալ են ստանում 18-րդ դարի վերջին և 19-րդ դարի աոաջին կեսին:
Մամուլի հետ զարթոնք է ապրում նաև դպրոցը, ամուր հիմքերի վրա է դրվում կրթական գործը: 19-րդ դարի աոաջին կեսին բացվում են մի քանի դպրոցներ: 1810թ. Աստրախանում սկսում է գործել Աղաբաբյան դպրոցը, 1815թ. Մոսկվայում հիմնվում է Լազարյան ճեմարանը, 1825թ. հունվարի 1-ից բացվում է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցը, Էջմիածնում բացվում է ժառանգավորաց դպրոցը, 19-րդ դարի 30-ական թվականներից սկսում են գործել Պադուայի (Իտալիա) Մուրատյան (1834) և Վենետիկի Ռափայելյան (1838) դպրոցները, հիմնվում են բազմաթիվ գավառական դպրոցներ: Այդ հաստատություններում կրթություն ստացած մտավորականների սերնդին էր վիճակված առաջ տանել նոր գրականության ստեղծման դժվարին գործը:
Ամբողջ 19-րդ դարի ընթացքում հայ հասարակական միտքը գործուն տեղաշարժերի մեջ էր: Continue reading

Առաջադրանքների փաթեթ գրականությունից սեպտեմբերի համար

Գրականությունը ընդգրկում է թե բանավոր գեղարվեստական խոսքը ՝ բանահյուսությունը, թե գրավոր գեղարվեստական ստեղծագործությունը ՝ գրականությունը: Բանահյուսությունը և գրականություն թեև գտնվում են սերտ փոխհարաբերության մեջ, սակայն ունեն մի էական տարբերություն. Բանահյուսական երկի հեղինակը ժողովուրդն է, գրական երկի հեղանակը ՝ անհատ սեղծագործողը:
Մովսես Խորենացու և մեր մյուս պատմիչների գրի առած առասպելների միջոցով հայտնի է դառնում Հայոց դիցարանը:Հայկական առասպելների հարուստ գանձարանից մնացել են միայն որոշ դրվագներ:Դրանք հնարավորություն են տալիս ճանաչելու հայ ժողովրդի դիցաբանական մտածողությունն ու պատկերացնումները, որոնց մեջ արտացոլվել են նրա վառ երևակայությունը, բնավորության հիմնական գծերը, իղձերը:Մինչև ազգային ինքնուրույն գրականության ստեղծումը, անհրաժեշտ էր նախ հայացնել հաշխարհային գրավոր մշակույթի նվաճումները: Այս իսկ պատճառով հայոց այբույբենը ստեղծած Մեսրոպ Մաշտոցը և նրա աջակից կաթողիկոս Սահակ Պարթևը իրենց աշակերտների հետ նախ սկսում են թարգմանչական բուռն գործունեությունը: Բնականաբար, առաջինը հին հայերեն գրաբարով թարգմանվում է քրիստոնեական Սուրբ Գիրքը ՝ Աստվածաշունչը:
Ոսկեդարի գրականության ամենահարուստ բաժինը պատմագրությունն է: Այդ ժամանակի հինգ խոշոր պատմիչներն էին Ագաթանգեղոսը, Փավստոս Բուզանդը, Եղիշեն, Ղազար Փարպեցին և իհարկե Մովսես Խորենացին:Նրանց երկերը պատմական աշխատություններ են, որոնք ընդգրկում են հայ ժողովրդի պատմությանը վերաբերող արժեքավոր տեղեկություններ:
Առաջին «Հայոց պատմությունը» Ագաթանգեղոսի երկն է, որը հիմնականում ընդգրկում է Հայաստանում քրիստոնեության տարածման շրջանը:Հետագայում այն շարունակել է Փավստոս Բուզանդը: Եղիշեն շարադրել է Վարդանանց պատերազմի հերոսական դրվագները: Իսկ Ղազար Փարպեցին հիմնականում նկարագրել է Վահանանց պատերազմը: Ոսկեդարի պատմիչներից  խոշորագույնը Մովսես Խորենացին է, որը հայտնի է պատմահայր կամ քերթողհայր պատվանուններով: Նա, առաջինը լինելով շարադրել է հայոց ամբողջական և հավաստի պատմությունը:

 

Մեսրոպ Մաշտոց

Միջնադարյան հայ հոգևոր մշակույթի հիմնադիրը ՝ Մեսրոպ Մաշտոցը, ծնվել է 362 թվականին Տարոնի Հացեկաց գյուղում: Ստացել է հունական կրթություն: Իր ուսուցչական և քարոզչական գործունեթյան ժամանակ Մաշտոցն Աստվածաշունչը բանավոր թարգմանում էր հայարեն լսողներին ավելի հասկանալի դարձնելու համար: Այս ընթացքում նա զգում է հայերեն գրի և գրականության անհրաժեշտությունը: և Մեսրոպ Մաշտոցին և Սահակ Պարթևին և Վռամշապուհին մտահոգում էր այս հարցը: Այսպիսով Վռամշապուհը տեղեկացնում է, որ Ասորիքում Դանիել անունով եպիսկոպոսը հայեեն նշանագրեր ունի: Վահրիճի միջոցով Վաղարշապատ են բերում դանիելյան նշանագրերը, որոնցով Մաշտոցը որոշ ժամանակ հայոց լեզու է ուսուցանում իր աշակերտներին: Սակայն պարզվում է, որ այդ նշանագրերը բավարար չափով չեն համապատասխանում հայերենի հնչյունաբանությանը: Մաշտոցը հայոց լեզվի հնչյունաբանությանը լիովին համապատասխանող նորագյուտ 36 տառերը դասավորում է հունական այբուբենի հաջորդականությամբ, նշանագրերին տալիս է անուններ և որոշում դրանց թվարժեքները:  Այնուհետև մեկնելով Սամոսատ նա հույն նշանավոր գրիչ Հռոփանոսի օգնությամբ վերջնական տեսքի է բերում տառերի գծագրերը: Մեսրոպյան երկաթագիր տառերով առաջին հայերեն նախադասությունն է.
«ճանաչել զիմաստութիւն եւ զխրատ, իմանալ զբանս հանճարոյ»
«Ճանաչել իմաստություն և խրատ, իմանալ հանճարի խոսքերը» Continue reading

Christmas and New Year’s Day

New Year, my favorite holiday, is one of the most celebrated days in the world. The day is shaped by different customs and traditions. Each culture celebrates this holiday in its own unique way. The people start to prepare for the holiday at least one month in an advance. The preparation begins by buying presents, decorating houses, and making new costumes. Obviously the holiday would not be complete without a symbol of New Year which transcended from generation to generation, the New Year Tree, the unique tree having million small needles and staying green throughout the year. The New Year Tree, which is one of the exciting things for children and adults, is the object that you can see in every house during the holiday. The whole family takes participation in decorating a tree, with toys, candies and different New Year’s lights. Right before New Years the whole city gets new life and in a way starts looking like an ant-hill. All around you people are hurling around the city, caring New Year trees, presents, groceries, or just walking around and looking at the holiday madness. The entire city is beautifully decorated with lights in a variety of different colors hanging all over buildings and telephone poles.To some people, the new year is a time to party, to watch a few football games, and maybe to make a few resolutions that they know, deep down inside, they won’t keep.  It’s still all of those things for me, but the new year is also a time for reflection – a convenient benchmark for measuring what I’ve learned so far, not just in the last year but all along the winding and unpredictable road I’ve been traveling.